Wat je moet onthouden van onze supportersavond

Woensdagavond 9 mei 2018. Het is een datum die meer gewicht krijgt dan we hadden voorzien. Net voor onze supportersavond deelde K. Lierse S.K. zelf mee dat de club het faillissement aanvroeg. Het trok nog meer volk dan verwacht naar de kantine van VK Hooikt in Koningshooikt. Met Lierse voor Altijd hadden we 2 dagen eerder aangekondigd te geloven in een project met stadsgenoot Lyra.

Gezien de situatie is het niet meer dan logisch dat we beginnen met een bespreking van de plannen van Lierse voor Altijd en de beweegredenen achter het project met één club in de stad Lier.

We horen Bert Jansen en Matthias Hendrix van Lierse voor Altijd verwoordden het als volgt:

Een paar maanden geleden was er contact tussen supportersverenigingen GeelZwart, Yellow Black’s Army en het Supportersverbond omdat we niet konden blijven toekijken op wat er gebeurde. Jeugdtrainers werden niet betaald en de hele legendarische jeugdwerking werd leeggepompt door andere clubs. We waren de grootse kleine club maar wilden de kleinste grote worden. Die ambitie heeft ons op 10 jaar tijd €75 miljoen, en nu onze club gekost. Terwijl we de 102 jaar ervoor wel titels behaalden en Champions League speelden. Maged Samy kondigde al in september aan dat hij de club zou verlaten en wij wilden alle scenario’s bekijken. Zo startten we samen Lierse voor Altijd, waarmee we de Liersefamilie verenigen, onze jeugd helpen en nadenken over de toekomst van Lierse. Dat nadenken overstijgt het enkel hopen op een overnemer.

Bert Jansen

Doorgaan of achterblijven met lege handen

Het was echt even slikken toen we zagen wat er kon gebeuren met onze club. De eerste deadline (31 maart), die voor het behoud van het stamnummer, was al verstreken en dus bleven er nog 3 scenario’s over. Toen wisten we dat we ons moésten voorbereiden op andere scenario’s. Dat is moeilijk omdat iedereen tot vandaag hoopte dat het nog kon. Hoewel het nieuws niet geheel onverwacht kwam, was de klap hard.

De laatste deadline verloopt op 1 juni. De laatste kans om deze club te redden. Daarom bereiden wij ons al wekenlang voor. Een van de scenario’s is samenwerken met andere club, die dan voor 1 juni bij de bond onder meer een naamswijziging zou moeten doorvoeren. We wisten dat we omwille van het strenge bondsreglement binnen een straal van 30km van onze middenstip moesten blijven en keken naar wat voor ons belangrijk is: lokale verankering en Lierse jeugd die in de buurt kan voetballen bij een financieel stabiele club met gezonde ambitie.

Vele clubs vielen tijdens onze zoektocht af omdat ze financieel niet gezond of slecht bestuurd zijn en dan kom je weer bij het zwaar toegetakelde Lierse van gisteren. Maar vergis jullie niet, dit was echt moeilijk voor ons. Want Lierse bestond nog en wij wilden niets anders. Maar met 1 juni in ons achterhoofd was het doorgaan of achterblijven met lege handen.

Lyra en Lierse wonen in aparte kamers van hetzelfde huis

Op een dag zaten we samen met de mensen van Lyra. Die vertelden ons meteen: “Wij hebben ons budget voor volgend jaar al rond, spelen voor promotie, onze kern bestaat voor meer dan 30% uit eigen jeugd en wij willen geen avonturen zoals bij Lierse.” Dat is de terughoudendheid die wij verwachten van een verstandig bestuur. Lokale verankering, eigen jeugd en lokale ondernemers die de club steunen. Lyra en Lierse wonen in hetzelfde huis maar in aparte kamers. Waarom zouden we die muur niet weghalen?

Wat we heel hard willen benadrukken is de emotie langs beide kanten. Zowel langs die van Lierse – want wij brengen als heel ons leven op den Berg door, da’s onze thuis – als die van Lyra. Lyra en Lierse vertegenwoordigen samen immers meer dan 200 jaar voetbalgeschiedenis. Wij moeten naar een oplossing zoeken waar we 100% + 100% beide traditieclubs in 1 nieuwe club verwerken. Een waar supporters ook een belangrijke rol in spelen. Zodat je zaken zoals vandaag niet meer moeten meemaken.

Er zijn tranen gevloeid aan de onderhandelingstafel. De helft van de mensen waarmee we samen naar de wedstrijden van Lierse gaan, heeft de kleuren en de naam van onze club op hun lichaam getatoeëerd. En dat is bij Lyra niet anders.

Altijd onze ambitie om stamnummer 30 terug te halen

Wij gaan niet voor een opslorpverhaal. Wel voor een waar beide tradities overleven en waar supporters inspraak hebben in zaken die de identiteit van de club bepalen. Maged Samy zei meer dan eens dat hij geen supporters nodig had en als hij het logo zou kunnen veranderen als hij daar zin in had. We willen er alles aan doen om zoiets te vermijden. Wij geven het stamnummer 30 nog niet helemaal op. We zullen contact opnemen met de curator om te bekijken wat mogelijk is. Het zal altijd onze ambitie zijn om ‘den 30’ terug te halen. Eén club kan perfect meerdere stamnummers bezitten. Dat hoeft een project met Lyra dus helemaal niet uit te sluiten.

Vergeet niet: jullie zijn Lierse. Het enige positieve nieuws dat er over Lierse te rapen viel waren jullie, waren wij.

Pascal Bovri & Eric Van Meir

Eric Van Meir: ‘Ik geloof in deze mensen net zoals ik in mijn ploegmaats van 1997’

Clubicoon Eric Van Meir sprak de volle zaal toe met een brief, die we hier integraal publiceren:

‘Ik ben triest, ontgoocheld en onzeker. Triest want mijn club Lierse is niet meer.Ik ben zeer ontgoocheld in de mensen die hier verantwoordelijk voor zijn en ik ben onzeker omdat ik niet weet wat er nu gaat of moet gebeuren.

Even triest was ik op 9/5/1997 toen we om 21.45 uur 4-2 verloren hadden van Sint Truiden. Even ontgoocheld was ik die vrijdag omdat we toen dachten dat alles verloren was.

Maar ik was niet onzeker omdat ik 100 % geloofde dat mijn ploegmaats en ik dit konden recht zetten. Ondanks de grote twijfel in de pers en misschien ook bij vele supporters werd bij ons het geloof in eigen kunnen alleen maar groter “wij gaan kampioen worden punt”.

Op 18 mei 1997 tegen Genk en 25 mei 1997 tegen Standard wonnen we twee keer en Lierse was na 37 jaar nog eens kampioen van België.

Wel dat geloof heb ik vandaag terug.

Want Lierse voor Altijd staat voor duidelijkheid!

Ik geloof in deze mensen net zoals ik in mijn ploegmaats van toen geloofde. Ze zijn even strijdvaardig en gaan net als ik door het vuur voor deze mooie traditieclub.

Ik wil als Liersefan vooral duidelijkheid krijgen: weten wanneer er problemen zijn en horen wat de oplossingen zijn. Ik wil geen loze beloften noch tegenstrijdige verklaringen. Ik wil een plan B als plan A mislukt en ik wil een verklaring waarom het plan A niet lukt. Ik wil een duidelijke opsomming van de gevolgen van dit faillissement. Ik wil weten waar ik als supporter of speler/trainer aan toe ben.
Open communicatie : Als de licentie niet gehaald werd, had Lierse voor Altijd wèl een plan.

Wel dat plan is een samenwerking tussen de club Lyra en de supporters van Lierse om één sterke club in de stad Lier te maken

Waar staat Lyra voor ?

Open eerlijke communicatie, een jong en Vlaams bestuur, een lokaal verankerde ploeg met Belgische spelers en een goede jeugdwerking.

Daarbij denk ik dat veel ondernemers in Lier en omstreken staan te springen om één sterke club van Lier te ondersteunen.

We mogen vooral niet blijven stilstaan. Het is tijd voor actie! Tijd om het heft in eigen handen te nemen.

JULLIE ZIJN LIERSE!

WIJ ZIJ LIERSE!’

Fons Dresen

Fons Dresen: nu samen vechten voor de toekomst

We hebben zelden iemand gezien die een zaal zo inpakt als de 87-jarige Fons Dresen. Fons was in de jaren ’40 en ’50 doelman bij Lierse en de nationale ploeg en had een sterke boodschap voor de Liersesupporters:

Toen het bestuur van Lierse voor Altijd mij vroeg om te komen spreken over het verleden van de club, toen dacht ik: godverdomme mensen. Wie denkt er nu aan het verleden? Iedereen denkt aan de toekomst. Maar na enkele uren viel mijn frank. Ik dacht aan Janus, de god waar het christendom op gebouwd is. De god met de 2 gezichten. 1 gezicht keek achterom naar het verleden, het andere vooruit naar de toekomst. In deze duistere tijden voor onze club moeten wij supporters van Lierse een eenheid vormen. Niet van: wij zijn supporter en we pakken een pint. Neen, nu is het aan ons. De spelers hebben gedaan wat ze moesten doen. Alleen bestuur heeft gefaald. En als je dan in de dagbladen leest hoe men onder de indruk was van de supporters van Lierse, dan denk ik dat je geen mooier compliment kunt krijgen. De spelers van nu, dat verleden, die roemrijke tijden moeten het cement vormen om nu samen te vechten naar een zo goed mogelijke toekomst. We weten niet wat, dat zal afhangen van wat GIJ presteert. En dan, jongens, dan zullen wij terug naar de Lierse kunnen gaan en genieten van voetbal. Uwe voetbal. Ik dank u.